Lista 100 polskich imion i ich angielskie odpowiedniki

Lifestyle, Nauka i zabawa

Polskie imiona mają swoje „rodzeństwo” w innych językach. Jan spotyka Johna, Katarzyna – Catherine, a Zofia – Sophie lub Sophia. Dla rodziców mieszkających za granicą, dla tłumaczy czy po prostu ciekawskich to często ważna podpowiedź: jak „przełożyć” imię, żeby brzmiało naturalnie w anglojęzycznym świecie.

Poniżej znajdziesz 100 par imion – 50 męskich i 50 żeńskich – które faktycznie mają wspólne korzenie (biblijne, łacińskie, greckie itp.) i realne odpowiedniki w angielszczyźnie. W nawiasach podaję przybliżoną wymowę angielskiej wersji zapisaną „po polsku” – jako (czyt. …). To nie są matematyczne tłumaczenia, tylko najbliższe, sensowne odpowiedniki.

Męskie imiona polskie i ich angielskie odpowiedniki

Adam – Adam (czyt. edem)
Adrian – Adrian (czyt. ejdrian)
Aleksander – Alexander (czyt. alekzander)
Andrzej – Andrew (czyt. endru)
Antoni – Anthony (czyt. enteni)
Bartłomiej – Bartholomew (czyt. barfolomju)
Błażej – Blaise (czyt. blejz)
Daniel – Daniel (czyt. denjel)
Dawid – David (czyt. dejwid)
Dominik – Dominic (czyt. domynyk)
Edward – Edward (czyt. edłerd)
Ernest – Ernest (czyt. ernest)
Filip – Philip (czyt. fylip)
Franciszek – Francis (czyt. fransys)
Gabriel – Gabriel (czyt. gejbrijel)
Grzegorz – Gregory (czyt. gregori)
Hubert – Hubert (czyt. hjubert)
Jakub – Jacob (czyt. dżejkob)
Jan – John (czyt. dżon)
Jerzy – George (czyt. dżordż)
Józef – Joseph (czyt. dżouzef)
Julian – Julian (czyt. dżulien)
Karol – Charles (czyt. czarlz)
Kacper – Caspar (czyt. kasper)
Konrad – Conrad (czyt. konrad)
Krystian – Christian (czyt. krysczyn)
Leon – Leo (czyt. lioł)
Łukasz – Luke (czyt. luk)
Maciej – Matthias (czyt. mafajas)
Marek – Mark (czyt. mark)
Marcin – Martin (czyt. martin)
Mateusz – Matthew (czyt. mafju)
Michał – Michael (czyt. majkel)
Nikodem – Nicodemus (czyt. nykodimus)
Oskar – Oscar (czyt. oskar)
Patryk – Patrick (czyt. patrik)
Paweł – Paul (czyt. pol)
Piotr – Peter (czyt. piter)
Rafał – Raphael (czyt. rafajel)
Robert – Robert (czyt. robert)
Ryszard – Richard (czyt. ryczard)
Sebastian – Sebastian (czyt. sebastjen)
Sylwester – Sylvester (czyt. sylwester)
Stefan – Stephen (czyt. stiwen)
Szymon – Simon (czyt. sajmon)
Tomasz – Thomas (czyt. tomas)
Wiktor – Victor (czyt. wyktor)
Wincenty – Vincent (czyt. winsent)
Zachariasz – Zachary (czyt. zakeri)
Samuel – Samuel (czyt. samjuł)

Żeńskie imiona polskie i ich angielskie odpowiedniki

Agata – Agatha (czyt. agafa)
Agnieszka – Agnes (czyt. agnes)
Aleksandra – Alexandra (czyt. alekzandra)
Alicja – Alice (czyt. alis)
Amelia – Amelia (czyt. emilja)
Anastazja – Anastasia (czyt. anestejża)
Anna – Anne (czyt. an)
Barbara – Barbara (czyt. barbra)
Blanka – Blanche (czyt. blansz)
Cecylia – Cecilia (czyt. sysylja)
Dorota – Dorothy (czyt. dorofi)
Elżbieta – Elizabeth (czyt. ilizybef)
Emilia – Emily (czyt. emili)
Ewa – Eve (czyt. iw)
Gabriela – Gabrielle (czyt. gabrijel)
Hanna – Hannah (czyt. hena)
Helena – Helen (czyt. helen)
Irena – Irene (czyt. ajrin)
Izabela – Isabella (czyt. izabela)
Joanna – Joanna (czyt. dżoana)
Julia – Julia (czyt. dżulja)
Justyna – Justine (czyt. dżastin)
Katarzyna – Catherine (czyt. ketrin)
Karolina – Caroline (czyt. kerolajn)
Klaudia – Claudia (czyt. klodja)
Kornelia – Cornelia (czyt. kornilja)
Krystyna – Christina (czyt. kristina)
Laura – Laura (czyt. lora)
Łucja – Lucy (czyt. lusi)
Magdalena – Magdalene (czyt. magdelyn)
Małgorzata – Margaret (czyt. margret)
Maria – Mary (czyt. meri)
Martyna – Martina (czyt. martina)
Monika – Monica (czyt. monika)
Natalia – Natalie (czyt. nataly)
Oliwia – Olivia (czyt. oliwja)
Paulina – Pauline (czyt. polin)
Renata – Renata (czyt. renata)
Sabina – Sabina (czyt. sabina)
Sandra – Sandra (czyt. sandra)
Sara – Sarah (czyt. sera)
Sylwia – Sylvia (czyt. sylwja)
Teresa – Theresa (czyt. tiryza)
Weronika – Veronica (czyt. weronika)
Wiktoria – Victoria (czyt. wyktoria)
Zofia – Sophia (czyt. sofia)
Żaneta – Jeanette (czyt. dżanet)
Lidia – Lydia (czyt. lidia)
Olga – Olga (czyt. olga)
Diana – Diana (czyt. dajana)

Na co uważać przy „tłumaczeniu” imion

Warto pamiętać, że odpowiednik imienia to nie zawsze dokładne tłumaczenie, tylko najbliższa forma, która:

ma te same korzenie (np. biblijne, łacińskie, greckie),
jest naturalnie używana w anglojęzycznym świecie,
brzmi wiarygodnie w danym kontekście (szkoła, praca, emigracja, fikcyjny bohater).

Dlatego Maciej będzie zwykle bliższy Matthiasowi niż „Mike’owi”, a Małgorzata – Margaret, nie „Maggie” (choć Maggie może być zdrobnieniem). Ta lista pokazuje realne i historycznie uzasadnione pary – przydatne, gdy polskie imiona spotykają się z angielskim światem, od formularzy po książki i social media.

Imiona inspirowane naturą – 50 propozycji dla dziewczynek i chłopców

Imiona inspirowane kwiatami – 30 pomysłów dla dziewczynek

Dwujęzyczny przedszkolak. Moda czy realne wsparcie, które zaprocentuje w przyszłości?

Jak zmotywować dziecko do nauki angielskiego latem? Proste pomysły na letnie lekcje

Jak wspierać dziecko w nauce angielskiego? Rady nauczycieli Novakid

Czy warto wybierać imię, które ma prosty angielski odpowiednik?

WskazówkaDla wielu rodzin to duże ułatwienie – dziecku łatwiej będzie przedstawić się za granicą, a obcojęzycznym znajomym łatwiej będzie zapamiętać jego imię. Nie oznacza to jednak, że „trzeba” wybierać tylko takie imiona. Najważniejsze, by dobrze brzmiało po polsku, pasowało do nazwiska i było dla Was osobiście ważne. Jeśli wahasz się, rozważ zestawy typu Zofia/Sophie, Jan/John czy Aleksander/Alex – w dokumentach zostaje polska forma, a w kontaktach międzynarodowych można używać wersji angielskiej.

Czy dziecko nie pogubi się, jeśli w domu ma polską, a za granicą angielską wersję imienia?

WskazówkaDzieci bardzo szybko uczą się, że w różnych językach te same osoby mogą mieć różne wersje imion – tak jak „grandma/babcia” czy „mum/mama”. Warto spokojnie tłumaczyć: „Po polsku jesteś Zuzia, po angielsku Zoe, ale to wciąż Ty”. Dobrze też konsekwentnie używać jednej formy w danym kontekście: w dokumentach i w szkole w Polsce – polskiej, w grupie anglojęzycznej – angielskiej. Z czasem maluch sam zacznie przełączać się między wersjami bez stresu.

Jaką wersję imienia podawać w dokumentach i formularzach zagranicznych?

WskazówkaZasadniczo w dokumentach podaje się imię dokładnie tak, jak widnieje w akcie urodzenia i paszporcie – czyli w polskiej formie. Jeśli obok jest pole na „preferred name” lub „nickname”, można dopisać wersję angielską, np. „Aleksandra (Alex)”. Przy zapisach do szkoły czy na zajęcia językowe najbezpieczniej jest trzymać się danych z dokumentu, a o ewentualną wersję angielską dopytać w danej instytucji. Dzięki temu unikniesz nieporozumień przy wystawianiu świadectw, certyfikatów czy biletów lotniczych.